Öznesini kaybetmiş bir kelime gibiyim,
Liman yok yaralarımı saracak
Güvenmiştim oysa gözlerinin mavisine…
Tüm kaybedilmiş aşkların anısına şimdi bu kadeh…
Sen gittin, sen yoksun artık belki de bu şehirde,
Dur, sıcak bir gülümsemeni bırak,
En azından son kahve içtiğin fincanı…
Yok yok… Sen en iyisi son yalanını bırak öyle git…
..::Atmaya Kıyamadığım Yazılarım::..
Baran Karaca