..::Atmaya Kıyamadığım Yazılarım::..

Şimdi bomboş ellerim,
Gözlerin yüzümde bir cenaze
gitmeseydin,
Ya sevseydin…
Sıcak bir bakıştı oysa tüm dileğim,
Teninin sıcaklığı…
Yalmızlığım…

Şarkılar aynı,
Şiirler farklı…
Yazılar yaralı bereli.
Bir aşk şarkısı belki de deliliklere
Her yaşanılana ağlayan aciz bir martı…
Bir garibim bu akşam,
Gittiğin yağmur olmak istemiştim oysa sadece,
Gittiğin limanlarda bir iskele belki de…
Gel desem,
Gelemezsin biliyorum…
Çok alaturka kalmış aşkımız zamana,
Zaman dediğin, mevsimsiz sevişmeler…
Bir paket sigarada tüm lanetli aşkların dışlanması gibi….
Zamansız bahar,
Zamansız sabah…
Şimdi bu kentte yalnızlığı en iyi anlatan şair benim.
Eğer sende varsa o yürek;
Gel de paylaş yalnızlığımı…

Bir gece ansızın,
Sessizce,
Gizlice ruhumu ele geçiren,
Bir kanserin tutsaklığı gibi,
Ben kangren sessizliği,
Birdenbire,
Gelmedin…
Bekledim gelirsin diye,
Türlü yalanlar hayat üstüne,
Türlü yalanlar sevgilime…
Ama yok…
Ama gelmedin…
Masum bir “Merhaba”‘yla başlamıştı oysa herşey,
Şimdi bir hoşçakala gebe…
Gece,
Kör karanlık,
Kör kütük,
Hayata avazım çıktığı kadar susarak,
Söverek,
Bildiğim tüm küfürleri anarak özlüyorum seni…
Haykırmaktan geçtim…
Sessizce özlüyorum ben seni…

Kanıyor yaram, sensiz sarı bir hüzündü düşlerim
Acıyor yaram, sensizlikler üstüne büyük bir düş görmüştüm
Düştü de kırıldı düşlerim,
Kıvırcık saçlı, mavi gözlü bir hüzündü,
Sensizliğimin arka bahçesinde gizli özneli şiirlerim…
Mavi gözlere kanmak için gönüllü bir gönülle,
Tüm olmuşların inadına,
Bir kadeh şarabın içindeki fırtınalar gibi,
Sonra gideceksen eğer,
Şimdi gelme demeye bile varmıyor dilim…
Bu sahilde sensizsem eğer,
Tüm ihanetlerin inadına seni seviyorum…

Fadime’ye…

Çağresiz bir gece,
Anlamsız artık vaz geçişler
Bir duyabilseydim keşke hazanı sesinden
Koklayabilseydim,
Okyanusa vurmuş gözlerim,
Tüm maviler anlamsız artık…
Şimdi bir rüya var görmek isteyip göremediğin,
Tüm sensizliklerin üstüne…
Bir şarkı vardı oysa, bizim sessizliğimizi anlatan,
Şimdi git,
Ya da dur,
Bekle…
Madem mavi olacak hüzünlerimiz…
Gözlerinin mavisi olsun…

Bir bira ikindisiydi,
Tüm sessiz harflerin sessizliğinde,
Karanlık loş bir gece,
Anlatılamayan heceler,
Her gece,
Bu gecenin sessizliğinde.
Tüm itirafların anlaşılmazlığıyla,
Tüm ahlaksızlıkların inadına…
Şimdi sen…;
Gözlerinin sessizliği…

Yine hazana döndü mevsimim
Yine sessiz sakin bir son bahar
Ses çıkmadı oysa gecelerden
Yani kelimeler…
Hep sessizlikli içindeki ruhsal bir sensizlik
Hep anlaşılmaz mısralar…
Pes ettim artık…
Gelme baharlarıma…

     Adım Eylemdi. 24 yaşıma henüz basmıştım daha. Hayalleri olan, düşleri sarmaşık olmuş genç bir kızdım. Bunlar sizi hiç ilgilendirmiyordu keza. Hep tek gecelik aşkım olmayı sevdiniz. Sizin teninizde kendimi buldum sandınız. Oysa ben tenim kadar beyazdım, ve tenim kadar temiz. Benimle birlikte olduğunuz gecelerin sabahlarında, hep bir azap oldu benim için. Yalancı gülüşlerimi takınmak zorunda kaldım solgun yüzüme. Hep sessiz oluyordum; bir yalan konuşamazdı çünkü.

     Kendime ait bir cep telefonum olmadı hiç. Sevgilim de olmadı aslında. Annemin bir tanecik kızıydım oysa. Hayallerimi gerçekleştirmeye çalışarak yaşıyordum. Hep bir yalana bulanmış buluyordum kendimi. Oysa 17 yaşındaydım erkek arkadaşıma güvenip ilk birlikte olduğumda. Daha sonrasında, ilk fırsatta boktan bir fırsat bularak beni terk etme çabası. Oysa ne yemekler yapmıştım o’na. Hala da yaparım. Pardon! Hala da yapardım eğer beni öldürmemiş olsaydınız. Zaten çok güzel yemek yaptığım için öldürdünüz beni.

     Beni hep evlendirmek istediniz, hayırlı olduğunu sandığınız kişilerle. Oysa evlendirmek istemeseydiniz kaçmazdım. Evlendirmek istemeseniz ölmezdim de belki. Beni hiç anlamadınız aslında.  En çok da o üzdü zaten beni. En çok da o öldürdü. Sizin için sadece bir gecelik zevk oldum. Saatlerinizi geçirebileceğim güzel bir kızdım sadece. Oysa dedim ya; tenim kadar beyazdım, tenim kadar temiz.

     O gece de her zamanki gibi, müşteri bekliyordum TEM otoyolunun kenarında. Bana çarptınız. Önce bir insana çarptınız diye korktunuz. Yolda durup, sağa çekip baktınız. Oysa çarptığınız kişi etekleri baldırlarında bir orospuydu. Bunu görünce rahatladınız. Ve arabaya binip yolunuza devam ettiniz. Adım Eylem’di. 24 yaşımdaydım. Tenim kadar beyazdım, ve tenim kadar temiz. Gözlerim yeşildi. Düşlerim kadar uzun, sarı saçlarım vardı. Beni hep birlikte öldürdünüz! Hepinize çok kızgınım!

İçimde bir sen,
Merkez üssü belli olmayan;
Sabah sabah…
Hiç hesapta yokken…
Gelmeyecek sanılır ya hani,
Göremezsin gönül yaralarını…
Tüm sızılar gönüllere işler oysa,
Tüm sensizlikler bir merkezin üssü…
Hadi; madem geldin git artık…
Bu gece de olmasın sabah,
Bu gece de solmasın ellerinde…